حالا وقت ایستادن است.

هر چقدر سرزنش بشنوم و هر چقدر هم [مثلا] پشیمان بشوم، مهم نیست. مهم این است که خواستم همین طور باشد. خودم هم از پسش بر می آیم. نباید کم بیاورم.

 این آخرین ضربه است. یک بار این کار را نکردم، حالا هم اگر حرفی می شنوم که کارم اشتباه است و نمی توانم و ... به خاطر همان است که آن نقطه تاریک را در گذشته دارم. نقطه تاریکی که نتیجه همان گوش دادن به حرف خودشان بوده!!! 

گوش دادن به حرف های کوچک دیگران در مقابل خواسته های بزرگ تو، تو را کوچک می کند و وفتی کوچک بشوی این بار در مقابل خواسته های بزرگت، به بهانه ی خوبی مجهزند!

اگر این بار هم گوش بدهم دیگر کار این زندگی تمام است.

این آخرین شانس است. فقط یادت باشد...

یادت باشد خود ِ عزیز من!!! وفتی تصمیم گرفتی دیگر حرف نزن! مشورت نکن! درد دل نکن! فقط بایست! فقط تلاش کن! فقط شادمان باش!

حالا وقت ایستادن است!

+

"مریم" برای من یک الگو هست. الگوی ایستادن...خواستن...یک تنه در مقابل همه مقاومت کردن و موفق شدن. امیدوارم همیشه خوشحال و موفق باشد و "الگو"!

+

ایستادن هم خودش یک جور فرار است، مگر نه؟!