خورشید شیرگیر

نوشتن و خواندن فرصتی ناب است برای اندیشیدن ...

۳ مطلب با موضوع «شعر من» ثبت شده است

اسلوب معادله

تهران اگر میانه ی آشوب می‌شود

دارد میانه ی من و تو خوب می‌شود

دل در دلم نبود که دستم به دست توست

جانا چه ساده کار تو مطلوب می‌شود

با عشق مزه کردم و مطبوع طبع شد

اینگونه است جنس تو مرغوب می‌شود

از این ستم به خدا شکوه می‌برم

اقدام عاشقانه که سرکوب می‌شود

"هر گه که دل به عشق دهم" زیر طعنه‌ها

بر چارمیخ رفته و مصلوب می‌شود

دل را اگر به کار جهان بسپری حیات

ملزم به صبر حضرت ایوب می‌شود

"داده فلک به مردم نادان زمام خود"

حالا بدان "چرا" و "که" منصوب می‌شود

پلکی به خواب رفته و سنگین و مست شد

پلکی نظاره کرده و مرطوب می‌شود

باید جهان معادله را ساده‌تر کند

پیچیده پیش رفته که مخروب می‌شود

بد=بد و خوب=خوب، عزیزم نگاه کن

یک روز این معادله، اسلوب می‌شود

روزی جهان به حرف دلم گوش می‌کند

روزی نزاع و حادثه مغلوب می‌شود....

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
خورشید

که فکر هیچ "مهندس" چنین گره نگشاد

دلم گرفت مهندس! کتاب یعنی چه؟

مقاله در پی یک شعر ناب یعنی چه؟

چقدر کد بزنم این شبیه سازی ها

چو از تو هیچ نیاید جواب یعنی چه؟

دو چشم گود رفته خونین یکی به لپتاپ و

یکی در انتظار تو،  یعنی که خواب یعنی چه

نوشته ای دو سه خط در میان دفتر من

که حاصل محاسبه این حساب یعنی چه

تمام روز محو دستخط، چه می دانی

چو نیست صورت و خط و خضاب یعنی چه

بیا دمی بنشین با بهینه سازی ها

ببین بدون من این انتخاب یعنی چه

مهندسا!...توفقط واژه های شعرم را

"مهندسا"!...تو ببین این خطاب یعنی چه


۰ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰
خورشید

باران

چه هوایی! عجیب بارانی!

                                دل من تنگ ِ توست، می دانی؟

غرش رعد را که می شنوی

                                فرض کن هق هق پریشانی

برق، تعبیر حالت دل ماست

                                که به عشقت شده است نورانی

با صدایی ظریف و پیوسته

                                می زند قطره ها به پیشانی

گویی این اشک چشم من باشد

                                که تو را آمده به مهمانی

زیر باران برو، مرا دریاب

                               تو که عاشق شدن نمی دانی!  

۲ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰
خورشید